Wat vindt hij leuk?

We hadden net een krappe drie weken verkering toen Theo jarig was. Hij gaf een feestje waar ik natuurlijk ook voor was uitgenodigd. De vuurdoop van het ontmoeten van zijn familie had ik gelukkig al achter de rug.
Ik was pas 17 jaar en ging doordeweeks nog naar school. In het weekend mocht ik van mijn ouders één avond uit, zo ging dat toen.

Nu was het kopen van een ‘cadeau op maat’ best moeilijk omdat we nog in de fase van elkaar ontdekken zaten. Wat voor smaak had hij? Wat vond hij mooi? Ik wist het niet. Omdat ik niet met lege handen aan kon komen, vroeg ik aan zijn familie om raad. ‘Muziek’ was hun advies, ‘een lp van bijvoorbeeld Roy Orbinson’. Van die muzikant had ik nog nooit gehoord. Maar in de muziekwinkel in Oss wisten ze daar wel raad mee. Weer thuis liet ik mijn aankoop zien.
‘En, heb je hem eerst beluisterd?’
‘Nou, euh … ikke …’ Met het schaamrood op de kaken moest ik bekennen dat ik dat niet had gedaan. Ik had, nadat ik die lp in mijn handen kreeg gedrukt, gelijk afgerekend, blij dat ik was geslaagd.
‘Moet je dat niet eerst doen? Dan kan je er over meepraten.’ Die opmerking was niet verkeerd.

Ik haalde mijn pick-up voor de dag, legde de lp erop, stelde het goede toerental in en haalde de arm van de pick-up omhoog en naar me toe. Na de klik duwde ik die weer naar voren en plaatste de naald voorzichtig in de eerste groef.
Na het horen van het eerste nummer was ik verkocht. Deze muziek smaakte naar meer.

Toen hij een dag later mij met zijn auto ophaalde voor het feest, gaf ik hem schuchter mijn cadeau, in de hoop dat hij hem nog niet had. Gelukkig was de lp een schot in de roos.

Later hebben we tijdens onze vele autoritjes menig cassettebandje beluisterd, waarop in zijn handschrift stond geschreven ‘Goud van Oud’. Er ging voor mij qua muziek een totaal nieuwe wereld open.

En nu, nu hij er niet meer is geniet ik volop van zijn/onze muziek als die op de radio voorbijkomt. Buddy Holly, Peter and Gordon, Gerry & The Pacemakers, noem ze allen maar op. Als ik hun nummers hoor, zwijmel ik lekker weg. Vooral bij ‘Oh Pretty Woman’ van Roy Orbinson…

Auteur: anneliesevonkvanderzanden

Auteur, Blogger, Verhalenverteller (lezingen), Culinaire creatieveling, Opgeweckt, Kokkin, Puur, Gastvrij, Biologisch, Doorzetter, Unieke streekproducten uit eigen keuken, Het weckparadijs. Boek 1. 'Was er maar een recept voor rouwen'. Herkenning en erkenning. Steun voor wie een dierbare is verloren... Boek 2. 'Marjanneke, stoer wijf' '(Over)leven in Dordrecht, eind 19e eeuw'. Historische Roman. Het verhaal gaat over Marjanneke, mijn overgrootmoeder, die ik heel stoer vind! Boek 3. 'Je moest eens weten wat er in mij omging'. Ik ben druk met de research voor mijn nieuwe boek. Onderwerp: emigratie naar Australië.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s