Mijn herinnering aan Louis van Dijk

Ik hoorde op het nieuws dat Louis van Dijk is overleden. Hij was een begenadigd pianist. Op tv zag ik hem regelmatig met de Gevleugelde Vrienden voorbijkomen. En één keer heb ik hem in levenden lijve mogen ontmoeten.

Louis van Dijk had een grote liefde voor Jazzmuziek. En hierdoor was hij als artiest uitgenodigd om deel te nemen aan het Jazzfestival in Wijchen. Dat vond ieder jaar in september plaats in het kasteel en de kasteeltuin, recht tegenover ons restaurant ’t Wichlant.

Ik was bij mijn ouders in Schaijk op bezoek geweest en parkeerde mijn auto op de oprit bij ons restaurant. De mand vol sappige rood-geaderde perziken, één uur daarvoor pas geplukt, pakte ik voorzichtig van de achterbank. Op dat moment zag ik bij de voordeur een man staan. Voorovergebogen bestudeerde hij de menukaart die daar hing. Toen hij opkeek zag ik dat het Louis van Dijk was.
“Zo mevrouw, die perziken zien er mooi uit! Voor het menu van vanavond?”
Blozend mompelde ik “Jazeker”. Hierna hervatte ik me. “Komt u vanavond optreden?”
“Klopt, maar pas om half negen hoor. Daarvoor wil ik graag een lekker hapje eten. Vertel eens, is er voor mij vanavond nog een tafeltje vrij? Waar ik een beetje rustig kan zitten?”

“Oeps, vanavond zijn alle tafels in het restaurant al besproken. Maar, als u het niet ongezellig vindt, kan ik u wel een tafel aanbieden in de serre. Doch dan zit u wel alleen.”
“Oh, dat is geen probleem, dan ben ik er om zes uur. Ik heb nu al zin in de ganzenlever en die heerlijke perziken. Tot straks.”
Nog een beetje onder de indruk van deze ontmoeting, licht ik Theo in. Die was in de keuken al druk bezig met de voorbereidingen.

Louis was een levensgenieter die van heerlijk eten én een goed glas wijn hield. Die avond genoot hij in de serre uitbundig van beiden. Terwijl de dames in de bediening het restaurant vóór goed in de gaten hielden, bekommerde ik mij over Louis. Ik weet echt niet meer waarover onze gesprekken gingen, maar rond acht uur ging een heel voldaan mens, met een vrolijke tred, de deur uit. Ik hoorde later dat zijn optreden formidabel was. Fijn dat wij voor zijn gemoed een steentje aan mochten bijdragen.

Ook Louis van Dijk heeft het aardse leven verlaten. De hemel is weer een levensgenieter rijker…

Auteur: anneliesevonkvanderzanden

Auteur, Blogger, Verhalenverteller (lezingen), Culinaire creatieveling, Opgeweckt, Kokkin, Puur, Gastvrij, Biologisch, Doorzetter, Unieke streekproducten uit eigen keuken, Het weckparadijs. Boek 1. 'Was er maar een recept voor rouwen'. Herkenning en erkenning. Steun voor wie een dierbare is verloren... Boek 2. 'Marjanneke, stoer wijf' '(Over)leven in Dordrecht, eind 19e eeuw'. Historische Roman. Het verhaal gaat over Marjanneke, mijn overgrootmoeder, die ik heel stoer vind! Boek 3. 'Je moest eens weten wat er in mij omging'. Ik ben druk met de research voor mijn nieuwe boek. Onderwerp: emigratie naar Australië.

2 gedachten over “Mijn herinnering aan Louis van Dijk”

  1. Lieve Anneliese, hoe krijg je het toch steeds weer voor elkaar om ons op zo’n prachtig verhaal te trakteren. Geweldig. Het is te merken dat je er zelf ook van geniet!!! Liefs en een knuffel van Hildegard en Jan

    Liked by 1 persoon

    1. Dank je wel Jan en Hildegard. Ik weet niet waar het door komt, maar mijn hoofd loopt over van de verhalen… Maar fijn dat ook jullie hiervan genieten. Lieve groet, Anneliese (en blijf gezond!!!)

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s